0

Hoe uw gezin beschermen op het Internet

Posted by David on 6 april 2014 in Familie, Technologie |

Deze Algemene Conferentie horen we opnieuw in tal van toespraken waarschuwen voor de gevaren van verslavingen. De klassieke verslavingen zoals drugs, alcohol en tabak worden genoemd, maar ook de verslaving aan pornografie is een kwaad dat alsmaar meer en meer de kop opsteekt in deze wereld.

 

Het probleem is natuurlijk dat we via het Internet maar één klik ver zitten van beelden die we liever niet zouden zien en nog veel minder per ongeluk willen zien verschijnen op het netvlies van onze kinderen.

 

Om te helpen, heb ik even een korte handleiding geschreven voor wat iedere ouder, Mormoon of niet, zou kunnen doen om het netwerk thuis te beveiligen. Deze methode is gratis en neen, ze is niet 100% waterdicht, maar 95% dicht is beter dan 100% open, niet?

Daarvoor gebruik ik zelf OpenDNS. Voor de niet-techneuten hier: iedere keer als je een URL intypt in je browser, moet je computer het www-adres vertalen naar een IP-nummer. Dat omzetten in nummers gebeurt aan de hand van DNS. Normaal gebruik je de DNS van je provider zoals Telenet of Belgacom. OpenDNS is, zoals de naam het al aangeeft, een DNS-dienst waar iedereen gebruik kan van maken.

Eén van de voordelen van OpenDNS is dat je een aantal instellingen kan geven aan hoe die omzetting moet gebeuren. Wat wij nu gaan doen, is het systeem van Parental Control van OpenDNS gebruiken. We vragen dus de DNS van OpenDNS om de echte IP-nummers van bepaalde sites niet te geven, maar af te leiden naar een block-pagina.

Het voordeel van dit systeem is dat het werkt zonder software te installeren en met wat geluk zelfs heel eenvoudig te gebruiken voor je ganse netwerk (dus ook de tablets, gameboys en spelconsoles).

 

Stap 1: een account aanmaken

De eerste stap is dat we een gratis account aanmaken bij OpenDNS. Best dat je dit via deze link doet. Je moet dus een account aanmaken waarmee je later kan instellingen kan aanpassen.

 

Stap 2: je netwerk beveiligen

Nu komt het technisch stukje. De instructies op de site van OpenDNS helpen je normaal stap per stap verder.

Het grote verschil is of dat je een eigen router hebt staan. Als je de gewone setup hebt van Telenet of Belgacom, dan gebruik je meestal de modem/routers van je provider en die instellingen kun je spijtig genoeg niet wijzigen. Dan rest er niks anders dan al de apparaten in je netwerk ieder individueel te wijzigen.

Heb je echter zelf een router staan, dan is dit de aangewezen plek om de nieuwe DNS instellingen op te geven. Het voordeel is dat de apparaten in je huis hun DNS settings krijgen van de router en je dus in één klap alle apparaten hebt beveiligd.

In het andere geval volg je best de stappen die je door OpenDNS krijgt om je computer, iPad, spelconsole of whatever aan te passen.

Bottomline, het komt er op neer dat je de volgende DNS’sen gaat gebruiken:

  • 208.67.222.222
  • 208.67.220.220

 

Step 3: de filters instellen

De derde stap is dat je de filters gaat instellen. Intussen heb je al een email gekregen van OpenDNS om je account te bevestigen. Als je op die link klikt, komt je meteen op het dashboard van OpenDNS uit.

Daar volg je de link “add a network”. We moeten immers OpenDNS laten weten wat jouw netwerk is zodat OpenDNS weet welke filters het moet toepassen voor jou.

Als je die link hebt gevolgd, moet je je publiek IP opgeven. OpenDNS maakt het je makkelijk, want helemaal bovenaan zie je in het klein staan “Your current IP is x.x.x.x”. Spijtig maken ze het niet zo makkelijk om dat meteen in te vullen, dus moet je dat nummer overtypen en dan klikken op “Add this network”.

De laatste stap in dit stuk is dat je de filters instelt. Ik adviseer om moderate te kiezen. High blokkeert heel wat sites, waaronder een pak sociale media.

opendns filter settings

Ziezo, nu is je netwerk gekend bij OpenDNS en na ongeveer 5 minuten kan je al testen of het goed werkt. Maar er is nog één stap om het goed werkend te houden.

 

Stap 4: dynamische IP updater installeren

In een normaal thuis-abonnement heb je geen vast IP. Met andere woorden, het IP-nummer van jouw modem kan veranderen. Vaak blijft dit een hele tijd hetzelfde, maar je hebt er geen vat op. Het is echter jouw IP-nummer dat vertelt aan OpenDNS wie je bent en enkel op die manier weet OpenDNS welke filters je hebt gekozen.

Als je dus van IP verandert, blijft alles wel werken maar zal je misschien geen filters meer hebben en is je network dus niet porno-vrij.

Maar ook dat kan simpel opgelost worden met een gratis stukje software van OpenDNS die gewoon regelmatig aan OpenDNS vertelt wat je IP nummer is. Via deze pagina kan je een updater voor windows of mac downloaden.

Een belangrijke opmerking: installeer dit bij voorkeur op een vaste computer of althans een computer die je enkel op je thuis netwerk gebruikt. Want stel dat je dit op je laptop zet die je meeneemt naar je werk, dan zal de updater op je werk het IP van je werk doorsturen. Geen probleem voor het netwerk van je werk (daar zal niks gebeuren), maar het resultaat kan wel zijn dat je thuisnetwerk opnieuw zonder filters zit. Dus bij voorkeur op een toestel dat altijd in huis blijft.

Als dat niet kan, zal je zelf, wanneer je merkt dat je filters niet meer werken, je IP moeten aanpassen in de settings van het OpenDNS Dashboard.

 

Mormoon vriendelijke surfen

Ziezo, dit is een beknopte handleiding. Ik heb niet alle mogelijke stapjes voor verschillende systemen uitgelegd: OpenDNS heeft zelf heel goede support pagina’s, maar als jullie vinden dat belangrijke informatie ontbreekt om jullie netwerk mormoon-vriendelijk te maken, laat het dan gerust weten in de reacties.

Geef deze pagina gerust aan andere ouders die hun netwerk willen beveiligen.

Happy Safe Surfing.

 

GD Star Rating
loading...
LinkedInShare

Tags:

0

Geloof en wetenschap

Posted by David on 22 februari 2014 in Geloof |

Het blijft één van mijn stokpaardjes: geloof en wetenschap zijn twee visies op dezelfde waarheid. Ik schreef anderhalf jaar geleden al eens over mijn visie op deze schijnbare tegenstelling.

 

Vandaag zag ik volgend filmpje van een wetenschapper die voldoende verdiensten heeft om hem niet als een schimmige wetenschapper in een verdomhoekje te zetten. Luister eens naar zijn verhaal. Ik kan me daar volledig in vinden; per slot van rekening voel ik hetzelfde. Vooral zijn verklaring van afwisselend een oog te sluiten en het verschil te zien met het gecombineerde beeld geeft perfect weer hoe voor mij wetenschap en geloof op mekaar aansluiten.

 

 

 

GD Star Rating
loading...
LinkedInShare

Tags:,

0

Valentijnsbriefje aan God

Posted by David on 14 februari 2014 in Geloof |

Lieve Hemelse Vader,

 

God heeft ons lief-sleutelhangerVandaag vieren we hier op aarde valentijn, een dag waarop we meer dan op andere dagen stilstaan bij de personen die we lief hebben.

Daarom wil ik U vandaag niet vergeten en stuur ik u dit briefje om te zeggen dat ik van U hou. U bent mijn vader die mij nooit in de steek laat en ik weet dat u oneindig veel van mij houdt.

 

De liefde die U voor ons voelt, heeft u zo ver gebracht dat U Uw Zoon hebt laten sterven voor ons zodat wij terug bij u kunnen komen. U houdt zo veel van ons dat U niet liever wil dat we allemaal ons best doen om later terug bij U te kunnen wonen.

Lieve Hemelse Vader, ik kijk al uit naar het moment dat ik U opnieuw echt in mijn armen kan nemen en u een grote bereknuffel kan geven.

 

Ik hou ook van U omdat dankzij Uw liefde ik mijn vrouw en mijn kinderen, van wie ik evenzeer hou, altijd bij mij kan hebben, niet alleen hier op aarde, maar ook later na de dood. Niets verschaft me zoveel vreugde als de kans die U ons geeft om later net zoals U samen met onze Hemelse Moeder een eeuwig gezin te vormen.

Ik zie U graag omdat U mij geleerd hebt om mijn lieve vrouw zo graag te zien en omdat U ons het wonder hebt gegeven om papa en mama te zijn van zulke prachtige kinderen. Ik zie U ook graag omdat U, terwijl wij hier op aarde zijn, ook zorgt voor onze kindjes die maar heel kort bij ons zijn geweest en dat ik weet dat U een fantastische opa bent voor hen.

 

Ik zie U graag omdat U samen met onze grote broer Jezus – die ik ook zo graag zie – ons geleerd hebt wat naastenliefde is. Als we mekaar allemaal wat liever zien en meer voor mekaar doen, kunnen we hier op aarde al proeven van het paradijs dat ons later te wachten staat.

 

Valentijn mag de dag zijn waarop we vooral denken aan onze partner, maar voor mij is het de dag van liefde en denk ik aan wat Jezus ons geleerd heeft over de twee geboden waaraan alle wetten hangen: bemin God en bemin uw naaste. U vraagt niet meer (en niet minder) dan liefde.

 

Er zijn van die dagen dat er een haar in de boter lijkt te zijn, maar onze liefde vergaat niet. Ik weet dat we mekaar altijd graag kunnen zien en dat we er altijd voor elkaar zullen zijn. Onze liefde verroest niet en vergaat niet.

 

Vandaag is het dan ook een dag om stil te staan bij die liefde en daarom zeg ik:

ik zie u graag, Vader.

 

Uw deugnietje,

David

GD Star Rating
loading...
LinkedInShare

Tags:,

0

Pleidooi tegen kindereuthanasie

Posted by David on 6 februari 2014 in Opinie |

De afgelopen dagen was er heel wat te doen omtrent het volgend filmpje:

 

 

Om het even te duiden: in ons land staat men op het punt een wetsvoorstel van Jean-Jacques De Gucht goed te keuren die euthanasie op minderjarigen toelaat. Daarmee zouden we het eerste land ter wereld zijn en bijgevolg heeft dit al behoorlijk wat aandacht gekregen in de buitenlandse pers. In Canada heeft dit dokter Saba geïnspireerd om bovenstaand filmpje te maken.

 

Persoonlijk ben ik tegen euthanasie omdat ik als Mormoon het leven een geschenk van God beschouw en het als een basisgebod beschouw dat wij niet mogen beschikken over dit geschenk, hoewel we totale keuzevrijheid hebben gekregen om de geboden van onze Hemelse Vader te respecteren of niet. Moord is en blijft één van de zonden die kunnen leiden tot het totale verlies op redding na de dood.

 

Maar nu even over dit filmpje. Criticasters werpen meteen op dat deze wet enkel het zelfbeschikkingsrecht regelt van de mensen. De vraag is dus opnieuw of je zelf over je leven mag beschikken? Is zelfmoord ook moord of niet? Als gelovige is dit voor mij een simpele vraag en is het antwoord ook simpel ja.

Maar de vraag die ik me stel is of deze wet niet de weg plaveit voor minder zelfbeschikking. Broeder Stockmans van de Broeders van Liefde schreef al een passende column “De glijbaan van de zelfbeschikking”. Ik zet deze link niet zomaar: lees eens goed wat hij schrijft, zonder vooroordelen. Ik vind dat hij gelijk heeft.

 

Jessica SabaDe verdedigers van deze wet pleiten dat er voldoende maatregelen genomen zijn om minderjarigen te beschermen, dat enkel als ze het zelf willen er euthanasie mogelijk zal zijn en dat dus het hoger getoond filmpje naast de kwestie is. Ook met deze wet zou Jessica Saba niet geëuthanaseerd zijn.

Is dat wel zo? Een kind is net zo beïnvloedbaar. Als onze maatschappij verder dit pad opgaat, waar het alledaags wordt of zelfs verheldendaad wordt als een ouderling euthanasie pleegt voor hij echt dement wordt of iemand met een mislukte geslachtsoperatie euthanasie pleegt, eindigen we dan niet in een maatschappij waar de maatschappelijke druk groot genoeg wordt “om het juiste te doen en de maatschappij niet tot last te zijn”?

 

Lijkt dit onmogelijk? Volgens mij niet. Ergens zit het in onze verwachtingen. Er is een aflevering in Star Trek, The next generation, waar Picard en zijn bemanning in aanraking komt met een maatschappij waar men op 65-jarige leeftijd geacht wordt naar een sterfhuis te gaan. In Cloud Atlas wordt het ook terloops vermeld dat men op een bepaalde leeftijd in een ethanasium verwacht wordt.

Wie stilstaat bij wat er nu gebeurt, moet erkennen dat we een pad opgaan dat mogelijks naar zoiets zou kunnen leiden. 20 jaar geleden was een wet over euthanasie op kinderen ook onmogelijk. Bij de eerste wet dacht niemand dat euthanasie veel zou voorkomen, en zeker al niet bij psychische problemen. Laat staan dat iemand toen zou denken dat de kranten positief zouden berichten over mensen die euthanasie kiezen om zichzelf en anderen niet tot last te zijn.

Dat deze wet nooit kan gebruikt worden voor moord op kinderen, wordt luidop geschreeuwd door de voorstanders. Alsof we dat nooit zouden toelaten… Neen? We plegen al moord op de alleronschuldigsten en allerzwaksten en allerkleinsten onder ons: abortus. Kortom, het respect voor het leven staat al minder hoog op de ladder dan het zelfbeschikkingsrecht.

 

Ik vind dat we beter dit pad niet opgaan, dat we beter op de weg blijven van een heilig respect voor het leven dat we gekregen hebben. Iedere stap in de wetgeving die moord legaliseert, is een stap op een reis in de verkeerde richting.

 

GD Star Rating
loading...
LinkedInShare

Tags:, ,

0

Zelfredzaamheid staat centraal

Posted by David on 21 januari 2014 in Geloof |

Vrienden van me merken wel eens op dat ze de laatste tijd steeds meer over Mormonen horen. Nu denk ik dat ze in de eerste plaats gevoeliger zijn voor het onderwerp omdat ze weten dat het voor mij zo belangrijk is, maar anderzijds is het wel zo dat je vaker over Mormonen hoort, zeker in het zakenleven.

 

Mormonen zijn inderdaad vaak succesvol in wat ze doen, hoe groot of hoe klein ook. Dat komt in de eerste plaats omdat we in het Heilsplan van onze Hemelse Vader een duidelijke opdracht hebben hier op aarde: we zijn hier om te leren, kennis te vergaren, ons best te doen en een keuze te maken of we geloven in Jezus Christus of niet.

Als ik nu even de focus mag leggen op dat stuk omtrent leren, kennis vergaren en ervaring opdoen. Ik kan het niet beter uitleggen dat Jezus zelf deed in de parabel van de talenten:

 

De boodschap is duidelijk. We krijgen allemaal verschillende mogelijkheden, verscheidene kundes. De ene is meer of anders getalenteerd dan een ander. Het is voor Hemelse Vader niet belangrijk hoeveel we hebben, maar wel dat we aan de slag gaan met wat we hebben en wat we kunnen. Net zoals in de parabel leren Mormonen dat wie veel gegeven is, ook veel verantwoordelijkheid heeft gekregen en dat van hem bijgevolg veel wordt verwacht. Mormonen achten zichzelf gelukkig dat ze de herstelling van het evangelie hebben gekregen en beseffen dus dat er van hen ook wel meer wordt verwacht.

 

Daarom leggen Mormonen ook zoveel nadruk op studies en op zelfredzaamheid. We zijn hier op aarde om leren beslissingen te nemen. Beslissingen die moeten leiden tot een goed leven. Omgaan met aardse zaken hoort daar ook bij. In de Schriften lezen we immers dat als je niet met aardse zaken goed kan omgaan, Hemelse Vader ons zeker geen hemelse zaken zal toevertrouwen.

Daarom dat Mormonen blijven studeren. Dat blijkt al duidelijk uit onze zondagse bijeenkomsten. Jong en oud: we krijgen allemaal iedere zondag les, meerdere lessen zelfs. En in een cyclus keren dezelfde onderwerpen terug. Voor tieners is er trouwens ook het seminarie (een dagelijkse les over tal van onderwerpen) en voor jongvolwassenen is er instituut.

 

Twee jaar op zending

 

Een ander element is dat Mormoonse jongens (en meisjes in mindere mate) gevraagd worden om op zending te gaan. Twee jaar leiden ze een leven dat helemaal in het teken staat van God met een zeer uitdagende taak: andere mensen overtuigen om ook het evangelie van Christus te ontdekken. Dat doen ze in een strak schema, waar elke dag trouwens ook begint met les momenten. Je moet maar eens lezen wat een succesvolle mormoonse ondernemer schreef over hoe zijn zending hem hielp een betere ondernemer te worden.

 

Ik ben er van overtuigd dat deze overgangsrite van jeugd naar volwassenheid enorm helpt om een jongere klaar te stomen voor verdere studies. Als je twee jaar de discipline hebt gehad om elke dag opnieuw je te motiveren om te studeren en hard te werken, dan heb je een onmiskenbare voorsprong op anderen die recht van het middelbaar (of high school) naar de universiteit gaan.

 

Zelfredzaamheid

 

Als Mormonen leren we gewoon dat we ons best moeten doen. We leren ook dat tegenslagen misschien niet leuk zijn, maar ons wel ook kansen bieden. Uit tegenslagen kunnen we leren en sterker worden.

Quote pres Uchtdorf 1

 

We leren met vallen en opstaan. Een tegenslag mag ons niet tegenhouden. Mormonen denken met trots terug aan de tegenslagen die de pioneers van ons geloof hadden, de verliezen die ze geleden hebben en de ontberingen die ze over hen hebben gekregen. Zonder diep in de geschiedenis te willen duiken, geef ik enkel dit weer: wist u dat er in de VS maar één keer een officieel bevel tot uitroeiing is gegeven en dat het niet over indianen (of native americans) ging maar wel over Mormonen?

 

Uiteraard zijn er ook tegenslagen die je zelf niet zomaar kan overwinnen. De voorbeelden zijn eindeloos, maar denken we bijvoorbeeld enkel aan ziekte. Een zware ziekte kan de kostwinner van een gezin onderuit halen bijvoorbeeld. Maar ook dan blijkt de kracht van een gemeenschap die leeft naar het voorbeeld van Jezus Christus. Er wordt niemand aan zijn lot overgelaten. Elke actieve Mormoon geeft maandelijks een vastengave en dat geld staat louter ter beschikking om de zwakkeren te helpen. Ik kan er persoonlijk van getuigen dat leden van onze kerk die bijvoorbeeld in de crisis hun werk zijn kwijtgeraakt, niet aan hun lot werden overgelaten. Crisishulp bestaat dan misschien in de eerste plaats uit samen gaan winkelen, maar we vergeten nooit de idee van zelfredzaamheid. Stel dat iemand werkloos geraakt en totaal geen moeite doet om nieuw werk te vinden, dan zal die niet blijvend kunnen rekenen op hulp van de gemeente. Maar anderzijds zal de gemeente ook niet-materieel helpen, door bijvoorbeeld samen op zoek te gaan naar een andere job of een opleiding te voorzien waardoor die persoon kan bij- of omscholen.

 

Verantwoording afleggen

 

Net zoals in de parabel moeten we ooit verantwoording afleggen. “Wat heb je gedaan met de talenten die ik je heb gegeven,” zal Christus ons vragen. Als we daarmee aan de slag zijn gegaan om bij te leren, ons in een goed leven te voorzien, ons gezin te steunen en anderen te helpen, dan zal zijn antwoord zijn “goed gedaan; over weinig zijt gij getrouw geweest, over veel zal ik u stellen.”

Die verantwoording zorgt dat Mormonen zorg dragen: zorg voor zichzelf, zorg voor hun gezin, zorg voor hun naasten en zorg voor de wereld. Het zit gewoon ingebakken in het DNA van ons geloof.

 

 

GD Star Rating
loading...
LinkedInShare

Tags:, ,

0

De betekenis van Kerstmis

Posted by David on 18 december 2013 in Geloof |

Als Mormoon en als christen breekt nu een speciale tijd van het jaar aan. Volgende week gedenken miljarden mensen op onze aarde de geboorte van onze Heiland. Zelfs wie niet gelooft, voelt iets speciaal met Kerstmis.

 

Kerstmis is spijtig genoeg voor velen een commercieel iets geworden. Krijgen wordt belangrijker dan geven. Ik heb twee filmpjes gevonden die hier even bij stilstaan en zo veel meer zeggen dan woorden:

 

 

Kerstmis is voor ons in de eerste plaats stil staan bij het ganse leven van Christus. Zijn geboorte was een moment waar profeten eeuwen op voorhand hebben over verteld en Zijn leven op aarde was noodzakelijk om de Verzoening mogelijk te maken zodat wij na dit leven kunnen terugkeren bij onze Hemelse Vader.

Christus heeft ons veel dingen geleerd: houden van onze Hemelse Vader en veel geven om en aan mekaar waarbij we moeten beseffen dat naastenliefde de pure liefde van Christus is.

Deze film “Juich wereld juich” (in het Engels: Joy to the world) is een uitgave van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen die de moeite waard is om op kerstavond samen te bekijken.

 

 

Wie deze film graag in betere kwaliteit bekijkt, kan altijd een gratis DVD aanvragen via deze pagina.

 

Ik wil jullie allemaal een fijne Kerstmis toewensen: gelovigen en niet-gelovigen. Mijn wens voor jullie is dat jullie geluk vinden in wie je bent, wat je doet en wat je hebt. En misschien ook in wat je kan geven. Prettig kerstfeest allemaal.

 

GD Star Rating
loading...
LinkedInShare

Tags:,

0

Bidden helpt verzachten, niet problemen verdwijnen

Posted by David on 5 december 2013 in Familie, Geloof |

Pray hardestHet zijn al weer een paar woelige weken geweest ten huize Geens. Het lijkt alsof de kraan van slecht nieuws is opengezet.

 

Laurens heeft al ellendige darmonderzoeken achter de rug. Eindelijk na 10 jaar heefgt men ontdekt dat er effectief een probleem is in zijn darmen en dat zijn constipatie geen gevolg is van zijn autisme en „koppig” ophouden. Maar het is verontrustend als de dokter zegt „ik wist dat deze ziekte bestond, maar ik heb ze nog in mijn hele carriere niet tegengekomen”. We hebben dus nog geen idee wat er moet gebeuren: operatie, therapie, … Het zal alleszins nog de nodige inspanningen met zich meebrengen.

 

Lucas daarentegen moet ook een reeks onderzoeken hebben, want hij heeft ofwel regelmatig last van migraines (wat uitzonderlijk is op zo’n jonge leeftijd) ofwel heeft hij een vorm van epilepsie. Een MRI en EEG moeten meer duidelijkheid brengen.

 

De stress thuis zorgt er ook voor dat Isabel en ik wat sukkelen met onze gezondheid. Slecht slapen, zorgen, stress, … het vreet aan je lichaam.

Op zulke momenten merk ik dat sommige mensen denken „hoe kan je nu geloven in een God als je dat allemaal overkomt?” Anderen (ook mensen die geloven) denken dat je moet bidden om die ellende weg te nemen en als dat niet gebeurt, dat je niet genoeg gelooft of God misschien toch niet zo goed luistert naar onze gebeden.

 

Ik heb de afgelopen weken weer eens geleerd hoe belangrijk het is om te weten wat het Plan van Geluk inhoudt. Kort samengevat: we zijn kinderen van hemelse ouders en we zijn hier op aarde om onze vleugels uit te slaan en te leren door ervaring. Moest het hier enkel een paradijs zijn, dan zouden we niet veel leren. Leert een mens immers niet het meeste uit zijn fouten en uit tegenslag? Maken we niet de meeste vooruitgang om minder ellende te hebben?

 

Als bidden dan altijd tot resultaat zou hebben dat onze ellende en tegenslagen worden weggenomen, dan zou het zinloos zijn dat we hier op aarde zijn gekomen om bij te leren. Dan zouden we als kinderen blijven die tot hun pensioen op hotel mama blijven.

 

Waarom moeten we dan wel bidden? Ik heb geleerd dat ik beter kan bidden om kracht om de beproevingen aan te kunnen, om geduld en om rust in mijn ziel. Als zakenman heb ik ook geleerd dat je geen groot bedrijf kan maken als je alle problemen uit de weg gaat. Geen enkele wetenschapper heeft de nobelprijs gewonnen door het makkelijkste pad te kiezen. We gaan vooruit als we de problemen aanpakken.

 

En daarin ligt de belofte van Jezus Christus. Hij laat ons niet in de steek als we om hulp vragen. We krijgen geen enkele beproeving zonder dat Hemelse Vader een weg heeft voorzien om die beproeving aan te kunnen. Die belofte geldt in alle richtingen, denk ik. Als een beproeving echt te zwaar wordt terwijl we getrouw zijn, dan is er altijd een uitweg. Een uitweg die we soms niet zullen zien; een uitweg misschien die pas zijn finish bereikt in het leven na het aardse leven. Maar wel altijd de kracht om beter tegen de tegenslag te kunnen.

 

Ik heb de afgelopen weken ook in de put gezeten en foert gedacht. Soms echt ook gewoon zin gehad om te bidden en te geloven. Het is niet omdat ik overtuigd Mormoon ben, dat ik ook geen zwakke momenten heb. Maar het geluk is dat als je dan toch getrouw blijft, je kan rekenen op hulp. Ik heb echt de hulp gevoeld van mijn lieve Isabel, die voor mij gebeden heeft en inspiratie heeft gekregen om mij moed in te praten. Ik heb de hulp gevoeld van broeders en zusters die voor ons gezin hebben gebeden en ik heb de hulp gevoeld toen ik een priesterschapszegen heb gekregen.

 

Dat heeft mij zelf geholpen om meer te bidden en dat heeft me terug de kracht gegeven om gewoon te aanvaarden wat er gebeurt en te vertrouwen dat er een oplossing komt. Zal het een makkelijke oplossing zijn? Ik weet het niet, maar ik weet wel dat er een oplossing zal zijn en dat Hij me niet in de steek zal laten, tenzij ik Hem in de steek laat.

 

Daar dient bidden voor: om die knuffel te krijgen van onze redder Jezus Christus, om eens goed te babbelen met Hemelse Vader. Om hun liefde te voelen en daar kracht uit te halen. En met die kracht vervolgens aan de slag te gaan. Bidden is stap 1. In het Engels is er een mooi gezegde dat ik vorige week heb gehoord: „Pray as if everything depends on the Lord en then work as if everything depends on you.” Wijze raad die me al veel geholpen heeft en die ik graag met jullie deel.

 

GD Star Rating
loading...
LinkedInShare

Tags:,

0

Waarom ik euthanasie afkeur

Posted by David on 28 november 2013 in Geloof, Opinie |

De laatste dagen staat het onderwerp euthanasie weer duidelijk in the picture door het voorstel van senator Jean-Jacques De Gucht.

Voor alle duidelijkheid, geef ik hierbij de definitie van euthanasie zoals ik die zie: “Euthanasie wordt omschreven als de opzettelijke beëindiging van het leven van patiënten die ongeneeslijk ziek zijn of ondraaglijk lijden.”

 

Ik heb het altijd al moeilijk gehad met dit concept. Ik kan begrijpen dat voor mensen het lijden uitzichtsloos is als je geen geloof hebt, als je het Heilsplan van onze Hemelse Vader niet kent. Want daar draaien alle argumenten van de voorstanders uiteindelijk om: waarom nog lijden als het geen nut meer heeft?

Vanuit dat standpunt kan ik de keuze voor euthanasie begrijpen. Niet enkel uitzichtsloos lijden, maar gewoon lijden en beproeving in het algemeen, lijkt nutteloos tenzij je het groter geheel ziet. Ik stel me al jaren de vraag of zelfmoord (want dat is euthanasie eigenlijk) dan wel een laffe of moedige daad is.

Ik kan wel zeggen dat kiezen voor het leven sowieso een moedige keuze is. Lijden lijkt zinloos, tenzij je weet dat je dankzij een beproeving een ervaring opdoet die je nodig zal hebben, hetzij in dit leven, hetzij in het volgende.

 

Als gelovige is het voor mij heel duidelijk en onderschrijf ik volledig het standpunt van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen: “Iemand die actieve euthanasie toepast, of iemand assisteert bij diens zelfmoord, overtreedt de geboden van God.”

God heeft ons duidelijk geboden geen menselijk leven te ontnemen. Het leven is heilig, je lichaam is je tempel en God heeft ons geboden onze ziel te heiligen.

Ik moet wel toevoegen dat ik binnen de kerk al wel eens rond gehoord heb of men zelfmoord echt als zonde beschouwt. Ja, is is en blijft een moord en gaat tegen de geboden in, maar we mogen er niet over oordelen. Wij kunnen niet weten of de persoon in kwestie nog geestelijk in staat was een rechtvaardig besluit te nemen. Enkel God zelf zal kunnen oordelen met perfecte kennis.

Vandaar dat wij ook niet zeggen dat iedere zelfmoordenaar een zondaar is die zal branden in de hel, laat dat even duidelijk wezen.

 

In het handboek van de kerk heb ik trouwens teruggevonden wat het standpunt is van de kerk en waar ik me helemaal kan in vinden omtrent het einde van ons leven:

“Als iemand ernstig ziek wordt, moeten de leden geloof in de Heer oefenen en deskundige medische hulp inroepen. Maar als sterven onvermijdelijk is, moet de dood gezien worden als een zegen en een zinvol onderdeel van het eeuwige bestaan. Leden moeten zich niet verplicht voelen om het sterfelijke leven onredelijk langer te rekken. Nadat professioneel advies van een competent medicus te hebben ingewonnen en door vasten en gebed goddelijke leiding te hebben gezocht, ligt de beslissing bij de familie.”

Er is dus wel degelijk een verschil tussen actieve euthanasie en het stoppen van het rekken van een leven oftewel therapeutische hardnekkigheid.

 

Daarom heb ik het zo moeilijk met deze wet. Met wat ik geloof en weet over het plan van geluk van onze Hemelse Vader, weet ik dat euthanasie een verkeerde morele keuze is.

Zeker in gevallen waar de moraliteit al echt ver opgeschoven is in de gewenning rond dit thema. We hebben al een bekend auteur gehad die niet wilde dementeren, of iemand met een mislukte gender operatie die euthanasie pleegt. En we vinden dat maar normaal. Het haalt de waarde voor het leven onderuit en ik vind dat we als maatschappij moeten opkomen voor het behoud van een moraal waarin de keuze pro vita centraal staat.

 

Want we zien duidelijk dat de aanvaardbaarheid, de moraliteit en de wetgeving alsmaar opschuift. Komt er ooit de sociale druk op oude hulpbehoevende mensen om niet langer tot last te zijn? “Komaan pepe, zet die spuit, het is beter voor u én voor ons”.

Komt er ooit het debat die niet gaat over het optrekken van de pensioenleeftijd maar het verlagen van de verplichte sterfleeftijd?

 

Ben ik extreem met die uitspraken? Ja en ik hoop dat we het nooit meemaken. En de beste weg om dat nooit te moeten meemaken is door resoluut niet die weg op te gaan, maar op het kruispunt een andere keuze te maken.

 

Daarom dat ik diverse politici heb aangeschreven en dat ik mij zal blijven verzetten op democratische wijze tegen deze wetgeving. We hebben een te liberale wetgeving om euthanasie; deze nu uitbreiden naar kinderen is hen van jong af aan een disrespect voor het leven geven.

Ik blijf bidden dat we in deze (laatste) dagen van nog meer kwaad gespaard mogen blijven.

 

GD Star Rating
loading...
LinkedInShare

Tags:,

0

Wat met mijn kind als ik er niet meer ben?

Posted by David on 25 oktober 2013 in Familie, Opinie |

Naar aanleiding van het overlijden van Brent stond ik even stil bij het gebeuren en ben ik in mijn pen gekropen. Vandaag verscheen mijn schrijfsel in Het Laatste Nieuws:

Verschenen in Het Laatste Nieuws op 25/10/13

Verschenen in Het Laatste Nieuws op 25/10/13

GD Star Rating
loading...
LinkedInShare

Tags:,

0

Een eerlijke keuze

Posted by David on 11 oktober 2013 in Geloof |

Ik kan er nog steeds over verbaasd zijn hoe ik als Mormoon steeds weer dingen ontdek die me doen denken “wow, this makes sense”.

 

Zo heb ik al vaak gepiekerd over het feit of je als echte gelovige twijfels kan hebben of niet. Want geloof me (sic), ik twijfel af en toe. Dat ligt nu eenmaal in mijn aard om aan alles en iedereen te twijfelen. Twijfel wordt ook wel eens de moeder van de wetenschap genoemd, dacht ik toch.

Maar als gelovige heb je soms het gevoel dat twijfel niet hoort. Ook in de Mormoonse cultuur hoor je daar weinig over. Integendeel zelfs. Getuigenissen gaan steevast over “ik weet”, maar hoe sterk is zo’n “ik weet”?

 

Want als je iets zeker weet, is het dan nog wel geloof? In de Schriften zelf lezen we dat geloof is hopen op iets wat men niet kan zien. Of met andere woorden geloof is er enkel als je het niet met zekerheid kan vaststellen.

Ik heb me vaak afgevraagd of dit een cirkelredenering was. Geloofscritici zullen zeker ja antwoorden op die vraag, maar daar was ik niet zo zeker van.

 

En nu heb ik voor mezelf een antwoord gevonden. Als Mormoon leren we uit de openbaringen dat Hemelse Vader een wet heeft die Hij nooit overtreedt, namelijk onze absolute keuzevrijheid respecteren. Dat is een essentieel onderdeel van het Heilsplan.

Welnu, dan moet er twijfel zijn. God kan op geen enkele manier tastbaar bewijs geven van zijn bestaan zonder dat er een tegenargument kan en moet zijn. Geen materie zonder antimaterie. Geen foordeel sonder nadeel.

Want als die twijfel niet mogelijk is, is er geen sprake van keuzevrijheid en dus niet van geloof.

 

Stel immers dat ik je de keuze laat tussen twee cadeau’s, maar ik zeg je dat in het rode pak meer waarde zit. Je kan nog altijd “vrij” kiezen, maar hoe vrij is die keuze echt? Door mijn uitspraak heb ik je keuze beïnvloed, ik heb een deel van je morele vrijheid ontnomen.

En dat is wat God niet kan, niet mag en niet wil doen. De totale keuzevrijheid is nergens zo belangrijk als in geloof.

 

Want dan pas zal onze keuze reflecteren wat we echt willen. Willen we geloven in Hemelse Vader en het Heilsplan? Of willen we eerder geloven dat we er niet in kunnen geloven? Als alle argumenten pro en contra perfect in evenwicht zijn, dan is geloof de ultieme pure morele keuze die onze echte inborst reflecteert.

Als God ergens de balans in een bepaalde richting zou doen uitslaan, dan is er geen zuiver geloof meer, geen zuivere keuze meer. En voor de Mormonen die er bij stil willen staan: was dat nu net niet het plan van Lucifer om er voor te zorgen dat de mensen geen andere keuze hadden dan allen terug te keren naar de verhoging. Klinkt verleidelijk, maar dan zouden we allemaal gevangen zijn.

 

Kortom, het is deel van het grote plan dat we de keuze moeten maken om te geloven op basis van wat we willen. Eenmaal die keuze gemaakt, zullen we het slot kunnen openen om wel die dingen te zien en te voelen die onze keuze zullen bevestigen. Die keuze moeten we elke dag opnieuw maken. Geloof is een keuze en het is tegelijk een gave, want als we er voor kiezen, krijgen we spirituele bevestiging van ons geloof. Maar nooit met waterdichte garanties, want onze keuze voor God moet een keuze van onszelf zijn. Dus is er altijd ruimte voor twijfel. En binnen de mormoonse kerk is er ruimte voor wie oprecht twijfelt en vragen stelt; is de kerk immers niet gesticht door een jongeman die een oprechte vraag stelde in wat hij nu moest geloven?

 

En zo is de cirkel rond en heb ik nu weer een stuk rust meer gevonden en kan ik mijn twijfels omarmen als deel van mijn geloof en mijn keuzevrijheid.

 

GD Star Rating
loading...
LinkedInShare

Tags:, ,

Copyright © 2009-2014 GeensZins All rights reserved.
This site is using the Mormon - Desk Mess Mirrored Child Child-Theme, v1.0.1, on top of
the Parent-Theme Desk Mess Mirrored, v2.2.3, from BuyNowShop.com.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE